Pamięcią flash nazywamy taką formę pamięci, która umożliwia zapis lub usunięcie sporej ilości komórek podczas jednej operacji powiązanej z programowaniem. W zasadzie pamięć flash jest odłamem pamięci EEPROM (Electrically-Erasable Programmable Read-Only Memory). Jest pamięcią stałą co wiąże się z tym, że po odcięciu jej od źródła zasilania nie straci ona tego co zostało nań zapisane. Przy omawianiu pamięci flash można wymienić kilka jej zastosowań. Przede wszystkim wykorzystywana jest ona wśród popularnych nośników danych takich jak pendrive oraz wykorzystuje się ją w różnorodnych kartach pamięci. Pamięć flash dzieli się na dwa rodzaje. Pierwszym z nich jest pamięć NOR, a drugim jest pamięć NAND. Oba rodzaje między sobą różnią się przede wszystkim formą logicznej bramki, którą stosuje się w komórkach pamięci. Nazwy obu form pamięci również pochodzą od typów bramki logicznej, która została weń użyta.

Obie formy pamięci flash pochodzą od doktora Furio Masuoka. Pracował on w 1984 dla wielkiego i znanego aż do dziś koncernu Toshiba. Firma Intel cztery lata później wprowadziła do masowej produkcji oraz sprzedaży pamięć NOR. Porównując pamięć NOR i pamięć NAND można zauważyć różnicę w czasie zapisu oraz kasowania informacji. Dodatkowo gęstość wdrażania informacji, koszta pamięci oraz wytrzymałość to główne czynniki poróżniające te dwa rodzaje pamięci flash. Wadą pamięci NOR jest niemożliwość stosowania jej w pamięci komputera. Bardzo ważne jest to, że producenci pamięci flash poszukują i wdrażają coraz to nowsze rozwiązania, które mają się okazać jeszcze większym ułatwieniem i jeszcze większym poszerzeniem możliwości tego typu urządzeń elektronicznych. Dowodem na przychylność społeczeństwa co do możliwości takiej pamięci jest coraz częstsze korzystanie z niej w na przykład pen drive’ach. Wystarczy tylko przeanalizować zastosowanie MMC,Secure Digital, Memory Stiuk, Compact Flash, Smart Media czy też xD Picture Card aby stwierdzić, że pamięć flash cieszy się bardzo dużą popularnością.